Powierzchnie płaskie — stół, blat, parapet, komoda — to największy zdobywca lub zabójca porządku. Ustal limit: na każdej płaskiej powierzchni może leżeć maksymalnie jedna grupa przedmiotów użytkowych. Jeśli coś nie mieści się w tym limicie, szuflada albo kosz. Uwaga na pułapkę „odłożę na chwilę" — to zdanie jest źródłem większości bałaganu. Zamiast odkładać, od razu zdecyduj: do szuflady, do kosza albo do oddania.
Najczęstszy błąd przy urządzaniu salonu to wybór lameli wyłącznie na podstawie zdjęcia z katalogu. Wąskie, gęsto ustawione listwy na małym oknie wyglądają efektownie w prospekcie, ale po zawieszeniu w realnym pomieszczeniu zamieniają je w ciężką, ciemną płaszczyznę. Zanim cokolwiek zamówisz, zmierz szerokość wnęki okiennej, wysokość od podłogi do sufitu i zapisz te wymiary. Dopiero na tej podstawie dobieraj szerokość pojedynczej lamelei oraz odstęp między nimi.
Hałas uderzeniowy w bloku nie bierze się z samej deski czy winylu, tylko z pustki pod nimi. Twarda warstwa przenosi drgania na strop, a strop na ściany. Dlatego podłoga pływająca — czyli taka, która nie jest przyklejona do podłoża — bez odpowiedniego podkładu potrafi dudnić w całym budynku. Pierwszy krok to sprawdzenie, ile miejsca masz na podłogę. Grubość podkładu plus deski nie może przekroczyć wysokości, na jaką pozwalają drzwi, progi i rury. Jeśli brakuje dwóch milimetrów, lepiej zmienić podkład niż skracać drzwi.
Pod deskę i winyl nadają się różne podkłady, ale nie każdy do każdego. Pod deskę klejoną lub lamelową najczęściej stosuje się piankę polietylenową z folią, korkową lub poliuretanową. Pod winyl klikany wybiera się podkłady cienkie i twarde, bo winyl jest elastyczny i potrzebuje stabilnego podłoża. Zbyt gruby, miękki podkład pod winyl powoduje, że zatrzaski pracują i z czasem pękają. To najczęstszy błąd: ktoś kupuje gruby korek „na wyciszenie", a po roku winyl się rozjeżdża.
Najczęstszy błąd to wrzucanie do kącika wszystkiego, co się nie mieści w pokoju dziecięcym. Powstaje magazyn zabawek, w którym nic nie da się znaleźć, a sprzątanie zajmuje pół godziny. Rotuj: trzymaj w salonie kilka rzeczy, resztę schowaj i wymieniaj co dwa–trzy tygodnie. Drugi błąd to brak miejsca na efekty pracy. Jeśli dziecko nie ma gdzie odłożyć rysunku czy budowli z klocków, kącik szybko zamienia się w plac budowy, który trzeba zlikwidować przed kolacją. Półka na ścianie albo tablica przypinana do szafki rozwiązuje sprawę.
Jak ocieplić klatkę i jej otoczenie Pierwszym krokiem jest osłonięcie klatki od źródeł zimna. Nie stawiaj jej przy oknie, na zewnętrznej ścianie ani na podłodze, która jest najzimniejsza. Najlepiej ustawić klatkę na stabilnym meblu, w środku pomieszczenia, z dala od przeciągów. Wokół klatki można ułożyć dodatkową warstwę izolacji – na przykład koc z materiału naturalnego, ale nie może on zasłaniać wentylacji. Klatka musi mieć zapewniony przepływ powietrza, inaczej pojawi się wilgoć i pleśń. Zamiast szczelnie owijać, lepiej osłonić tylko boki i tył, zostawiając przód i górę otwarte.
Osoby śpiące na boku potrzebują powierzchni, która zapada się w okolicy barku i biodra, ale podtrzymuje talię. Dla nich optimum to miękki lub średni materac — zbyt twardy powoduje ucisk na staw barkowy i drętwienie ręki. Śpiący na plecach potrzebują średniej twardości, która utrzyma naturalną krzywiznę odcinka lędźwiowego. Najtwardsze materace są dla osób śpiących na brzuchu, bo tylko wtedy biodra nie zapadają się i nie wyginają kręgosłupa do góry. Jeśli śpisz w różnych pozycjach, wybierz średnią twardość i skup się na strefach podparcia, a nie na ogólnym określeniu „twardy" czy „miękki".
Piąty sposób to obserwacja i szybka reakcja. Codziennie sprawdzaj, czy chomik jest aktywny, je i pije. Objawy wychłodzenia to apatia, zjeżona sierść, drżenie, brak reakcji na dotyk. W takim przypadku przenieś zwierzę w cieplejsze miejsce, ale nie przykładaj go do kaloryfera ani nie polewaj ciepłą wodą. Powoli ogrzewaj – owinąć w koc i trzymać w temperaturze pokojowej. Jeśli stan się nie poprawia, konieczna jest wizyta u weterynarza. Pamiętaj, że wahania temperatury są gorsze niż stały chłód – dlatego nie otwieraj okien na oścież i nie wietrz pomieszczenia, gdy chomik jest w klatce. Zimą lepiej wietrzyć krótko, ale intensywnie, przenosząc w tym czasie klatkę do innego pokoju.
Trzecią metodą jest dostarczenie dodatkowego ciepła bez grzejnika. Sprawdzi się tu mata grzewcza dla zwierząt, ale musi być ustawiona na niską temperaturę i położona tylko pod jedną częścią klatki, nigdy pod całym spodem. Chomik musi mieć możliwość odejścia w chłodniejsze miejsce, jeśli będzie mu za ciepło. Można też użyć butelki z ciepłą wodą, owiniętej w ręcznik i umieszczonej przy ścianie klatki – ale nie wewnątrz, bo zwierzę może ją przegryźć. Ważne, by nie stosować lampek ani promienników, które mogą poparzyć lub zaburzyć rytm dobowy.