Materiały w klatce działają jak izolacja. Gruba warstwa ściółki, najlepiej z dodatkiem miękkiego siana, pozwala chomikowi wykopać norę i samodzielnie regulować temperaturę. Domek powinien być drewniany lub ceramiczny — plastikowe kryjówki nagrzewają się i nie odprowadzają wilgoci. Ceramiczna miska lub płaski kamień w klatce dają zwierzęciu chłodne miejsce na wypadek upału. Zimą nie dokładaj jednak dodatkowych źródeł ciepła w rodzaju mat grzewczych ani lamp — łatwo przegrzać zwierzę, które nie ma jak uciec.
Najpierw ustal, o której godzinie chomik faktycznie się budzi. Obserwuj go przez kilka dni bez zaglądania do klatki rano. Większość chomików syryjskich rusza między 20:00 a 22:00, dżungarskie bywają aktywne później. Wokół tej godziny zbuduj stały punkt dnia: świeża woda, porcja karmy, kontrola misek. Nawet jeśli następnego dnia masz nocną zmianę, rób to o tej samej porze. Karmienie „przy okazji", gdy akurat wracasz z pracy, prowadzi do tego, że zwierzę przez połowę tygodnia je o 4:00, a przez drugą połowę o 18:00.
Klatkę ustawia się z dala od okna i kaloryfera. Chomik karłowaty nie hibernuje, ale w temperaturze poniżej 15 stopni zapada w stan odrętwienia, z którego może się nie wybudzić. Przeciągi i hałas to kolejne czynniki, które powodują, że zwierzę staje się agresywne i przestaje jeść. Nie stawiaj klatki na podłodze, jeśli masz kota lub psa — nawet obecność drapieżnika w pokoju wywołuje u chomika zawał.
Chomik spędza w klatce praktycznie całe życie, dlatego każdy element wyposażenia ma znaczenie. Zanim cokolwiek kupisz, zmierz dostępne miejsce i zaplanuj układ: strefa spania, strefa jedzenia, strefa ruchu oraz toaleta powinny być rozdzielone. Minimalna powierzchnia podłogi dla chomika karłowatego to około 100 na 50 centymetrów, a dla chomika syryjskiego jeszcze więcej. Klatki z kilkoma poziomami i rurkami wyglądają efektownie, ale nie zastąpią biegania po płaskim. Jeśli masz wybór, wybierz większy zbiornik lub klatkę z pełnym dnem zamiast konstrukcji piętrowej.
Klatka powinna stać z dala od okna, kaloryfera i przeciągów. Chomiki są wrażliwe na skoki temperatury i hałas. Jeśli w domu jest kot lub pies, ustaw klatkę na stabilnym meblu, nie na podłodze — drapieżnik obecny non stop w zasięgu wzroku to stały stres. Na koniec: codziennie wyjmuj chomika na ręce i pozwól mu się wybiegać w bezpiecznym, zamkniętym kojcu. Klatka to jego dom, ale ruch poza nią to część opieki, nie dodatek.
Podłoże to podstawa. Najlepiej sprawdzają się wióry z drzew liściastych, konopie lub papierowe ściółki, które nie pylą i dobrze chłoną wilgoć. Wióry z drzew iglastych oraz trociny mogą drażnić drogi oddechowe, podobnie jak piasek dla kotów. Warstwa powinna mieć co najmniej 10–15 centymetrów, żeby chomik mógł kopać tunele. To nie kaprys: kopanie to naturalny instynkt, a jego brak prowadzi do stresu i otyłości.
Kołowrotek, domek i miseczki — co naprawdę działa Kołowrotek musi mieć pełne, gładkie bieżnia bez szczebelków, o średnicy co najmniej 20 centymetrów dla chomika karłowatego i 28 centymetrów dla syryjskiego. Za mały kołowrotek wygina kręgosłup i kończy się bólem. Domek powinien być ciemny, z jednym wejściem i bez dna — chomik sam wyścieli go materiałem, który dostanie. Miseczki z niskim brzegiem, kamienne lub ceramiczne, są stabilne i łatwe do mycia. Wodę podawaj w poidełku z metalowym końcem, nie w otwartym naczyniu, bo chomik szybko ją zabrudzi ściółką.
Nie zapomnij o miejscu na zachowanie zapasów. Chomiki magazynują jedzenie w norze i jeśli nie mają na to kąta, przenoszą zapasy do legowiska, gdzie pleśnieją. Dodaj drugi domek lub rurę ceramiczną. Zadbaj też o codzienne wyjmowanie resztek świeżych warzyw — po kilku godzinach stają się niebezpieczne. Zmieniaj ściółkę częściowo co tydzień, a całkowicie co dwa–trzy tygodnie, zostawiając garść starej, żeby zapach nie zniknął nagle.
Chomik sprawdzi się jako pierwsze zwierzę tylko wtedy, gdy dorosły faktycznie bierze na siebie większość opieki, a dziecko uczy się odpowiedzialności stopniowo. Jeśli nikt w domu nie lubi zwierząt nocnych i nie chce sprzątać, lepszym wyborem będzie zwierzę o innym trybie życia albo poczekanie kilka lat.
Typowy błąd to wypełnianie klatki kolorowymi tunelami z tworzywa i zostawianie chomika bez możliwości kopania. Drugi błąd: stawianie kołowrotka obok domku, co powoduje hałas i stres. Trzeci: kładzenie jedzenia na ściółce — resztki gniją, a chomik zaczyna jeść zanieczyszczony pokarm. Karmnik umieść na płaskim kamieniu albo w rogu z dala od poidełka.
Chomik to zwierzę o bardzo słabym układzie oddechowym i delikatnej termoregulacji. Latem, gdy otwierasz okno, żeby przewietrzyć mieszkanie, w pokoju pojawia się przeciąg i spadek temperatury. Dla człowieka to komfort, dla chomika — stres i ryzyko przeziębienia. Zanim więc szeroko rozsuniesz okna, warto zaplanować wietrzenie tak, by zwierzę nie znalazło się w strefie ruchu powietrza.