Chomik syryjski osiąga 13–18 cm długości i waży 100–200 g. To samotnik, który wymaga klatki o podstawie minimum 80 × 50 cm, a lepiej 100 × 50 cm. Konieczna jest pionowa ściana z litego materiału, bo syryjskie chomiki potrafią wygryźć się z cienkiej siatki. Dżungarski ma 7–10 cm i waży 30–50 g. Potrzebuje podobnej powierzchni, ale niższej klatki — przy zbyt dużej wysokości spada i łamie sobie kończyny. Najczęstszy błąd to trzymanie obu gatunków w jednej klatce. Dżungarskie w parach będą walczyć, a syryjskie zrobią sobie krzywdę nawet z osobnikiem tej samej płci.
Podstawą oswojenia jest rytm. Chomik uczy się pory karmienia, sprzątania i wyjmowania na ręce. Jeśli domownicy robią to o różnych godzinach, zwierzę nigdy nie nabierze pewności, co się wydarzy. Ustal jedną porę wieczorną, kiedy chomik się budzi, i trzymaj się jej także wtedy, gdy przychodzą goście. Wtedy nawet obecność obcych osób przestanie być sygnałem zagrożenia, bo będzie tylko tłem dla znanego schematu.
Typowe błędy popełniane przy aranżacji to: zbyt mała klatka, brak podłoża do kopania, jeden domek, kołowrotek z kratką, miseczki na wysokości – chomik je przewróci. Kolejny częsty problem to nadmiar zabawek na raz. Chomik potrzebuje zmiany, ale nie chaosu. Rotuj zabawki co tydzień, zostawiając stałe elementy: domek, kołowrotek, miskę na wodę (ciężką, ceramiczną) i drugą na suchy pokarm. Nie stawiaj klatki w przeciągu, przy kaloryferze ani w hałaśliwym miejscu. Chomik jest wrażliwy na nagłe dźwięki i światło. Zapewnij mu rytm dnia: jasno w dzień, ciemno w nocy – wtedy będzie aktywny wieczorem i rano, a nie o trzeciej nad ranem.
Najczęstsze błędy to wymiana całego podłoża co kilka dni, używanie perfumowanych trocin i odświeżaczy w pobliżu klatki, a także zbyt mokre podłoże po czyszczeniu. Wilgoć w klatce prowadzi do chorób skóry i dróg oddechowych. Drugi błąd to dezynfekcja bez spłukania — pozornie wyschnięta powierzchnia nadal uwalnia substancje, które chomik wchłania łapkami i wylizuje z sierści.
Nie podawaj niczego smażonego, przyprawionego, słonego ani wędzonego. Chipsy, krakersy, paluszki, orzeszki solone, kabanosy, parówki — wszystko to obciąża nerki i wątrobę. Awokado również odpada, bo zawiera persynę, która działa toksycznie na serce i układ oddechowy. Podobnie czekolada i kakao. Z napojów nie wolno dawać mleka krowiego — chomiki są w dużej mierze nietolerancyjne na laktozę, a biegunka po mleku potrafi zabić małe zwierzę w ciągu jednego dnia. Kawa, herbata, napoje gazowane i alkohol są absolutnie wykluczone.
Wybór podłoża to kolejna pułapka. Trociny z drzew iglastych wydzielają olejki drażniące drogi oddechowe. Bezpieczniejsze są wióry z drzew liściastych lub papierowe. Klatka musi stać z dala od przeciągów i kaloryfera, w miejscu cichym. Nie stawiaj jej na parapecie ani w kuchni. Kołowrotek dla syryjskiego musi mieć średnicę minimum 20 cm, dla dżungarskiego 15 cm — mniejszy wygina kręgosłup i prowadzi do deformacji. Codziennie uzupełniaj wodę w poidle, nie w miseczce, bo chomiki ją rozlewają.
Chomik dżungarski i syryjski to dwa najczęściej wybierane gatunki, ale różnią się niemal wszystkim: rozmiarem, trybem życia i wymaganiami. Wybór nie jest kwestią upodobań, tylko dopasowania do warunków, jakie możesz zapewnić. Zanim kupisz zwierzę, sprawdź, czy masz miejsce na klatkę o odpowiednich wymiarach i czy jesteś gotów na nocną aktywność zwierzaka.
Podsumowując: roczny koszt utrzymania chomika to nie cena zwierzęcia, ale suma klatki, wyposażenia, zużywalnych materiałów i rezerwy na leczenie. Największe oszczędności daje kupno porządnej klatki od razu, sprawdzenie, czy w pobliżu jest weterynarz przyjmujący gryzonie, oraz rezygnacja z zestawów startowych. Jeśli te trzy rzeczy załatwisz przed zakupem, roczny budżet przestanie zaskakiwać.
Podsumowując: syryjski nadaje się dla osób, które chcą większego zwierzaka i akceptują jego samotniczy charakter. Dżungarski jest lepszy, gdy masz mniej miejsca na wysokość i chcesz obserwować ruchliwą aktywność wieczorem. Oba wymagają tej samej dyscypliny: osobnej klatki, właściwego podłoża, kołowrotka i spokoju w ciągu dnia. Nie kupuj chomika pod wpływem impulsu — najpierw przygotuj klatkę i sprawdź, czy w Twoim domu jest ciche miejsce na 2–3 lata jego życia.
Największy błąd popełniany na starcie to kupno gotowego zestawu. Taki zestaw prawie zawsze zawiera klatkę o wymiarach, które dla chomika syryjskiego są za małe. Minimalna podłoga to około metr na pół metra, a dla karłowatych nie mniej niż osiemdziesiąt na czterdzieści centymetrów. Jeśli klatka jest mniejsza, zwierzę będzie się męczyć, a ty wkrótce wydasz pieniądze na drugą — większą. Lepiej od razu kupić samą klatkę lub zrobić terrarium z przezroczystej plastikowej skrzyni z pokrywą z siatki.